Trafik Yogası

Bugün trafikte inanılmaz bir yoğunluk vardı. (Ne de basmakalıp bir cümle ama... ) Kızmazdım mı? Kızdım. 

Bir yandan MFÖ'nün "Vak the Rock " albümünü dinl

iyordum. En sevdiğim  albümleridir. Bunu neden yazdım? 

Çünkü bu albümleri beni hep sakinleştirmiştir. Zaman geçtikçe bana daha anlamlı geliyor.

Birden trafiğin hali bana bu güzelliği içselleştirmek için bir fırsat gibi geldi. 

Trafik her zaman can sıkacak ama güzel şarkılar da hep yanımızda olacak. 

Iyi Hikâyeler Yazmak

Olaylar ne kadar çarpıcı olursa  olsun, onları dinlenir ya da ilginç kılan sey, ancak iyi bir anlatımdır. 

Peki iyi bir anlatımın sırrı nedir?

Bu sadece geniş bir kelime dağarcığı ile açıklanamaz.

Yazar, anlattıklarını kendi aklında yaşayamıyorsa ortaya, yaşayan insanlar ve içinde yaşanan canlı bir ortam koyamaz. 

Bu kişisel bir duyarlılıktır ki onun yokluğunu hiç bir teknik gideremez.

Bu duyarlılık ezbere okumalarla da giderilemez.

Bu duyarlılık ancak dünyaya gerçek ve samimi bir ilgi duymakla gelişir. 

Öğrenmek ve gelişmek istemeyen hiç kimse iyi yazar olamaz.

Eski Bir Tablette Blog Kazımak

 Ne zamandır tabletten blog yazmamıştım.  Biraz zor ama zevkli. Bir kalem buldum. Ucunda tuhaf bir silikon parça var. 

Şimdilerde yeni bir makaleye başlamam gerekiyor ama hiç içimden gelmiyor. Kitap bir yerlere gidiyor ama bana havanda su dövüyorum gibi geliyor. Yine de blog yazmak güzel. 

Çocuklar Gülünce

 

Bugün doktorayı bitireli bir hafta oluyor.

 

Dün bir sürü işi benim de akıl erdiremediğim bir organizasyonla bitirdim. “Başardım” demek çok iddialı olurdu.

 

Dün akşam Veryansın TV’de Antonio TABUCCHİ’nin bir öykü kitabını tanıttık. Program güzel geçti. Güzel kitaplardan duyduğumuz heyecanın paylaşılması insanın hoşuna gidiyor. Gelecek hafta  fakirin kitaplarından birini tanıtacağız, Serkan ÖZ sağ olsun.

 

 Bugün de elimin altında Carlos FUENTES’in “Kaygı Veren Dostluklar” adında bir kitabı var. Aslında kitabın adı “Kaygılandıran Dostluklar” olarak çevrilemez miydi?

 

Dün gece geç saatlere kadar Team Viewerla bağlanıp tezin son düzeltmeleriyle uğraştık ama ben çok uykusuzdum, yıkıldım, kaldım.

 

Bir yandan da son kitap çalışmamın ikinci cildi üzerinde fırsat buldukça çalışıyorum.

 

Sabah değerli jüri üyelerimden birini otogardan uğurladıktan hemen sonra bizim oğlanı okula bıraktım. Arabada şakalaştık, neşesi yerine gelir gibi oldu, bu da bana moral verdi.  Çocuklar gülünce dünya gülüyor.

 

Ne Zamandır Yazamadık

 

Ağustostan bu yana bir şey yazmamışım, ne kötü.

 

Eh… Bu arada doktorayı bitirdik, çok şükür belki bu ayrılığın kârı o oldu.

 

O zamandan bu zamana neler oldu?

 

Kitap yazma işi epey aralandı. Eskiden günde bin kelime mutlaka yazardım, çok aksadı.

 

Veryansın TV’de düzenli programlar yapar olduk. Yeni Youtube kanalımda yayın yapamıyorum, bilgisayarımın kamerası bozuk gibi.

 

Ciddi bir eşiği atlamak insanı mutlu ediyor. Bakalım ileriki günlerde neler olacak?

 

Her zaman ciddi, felsefi yazılar yazamıyorum ama en nihayetinde burası bir “günlük”. O yüzden yazma   alışkanlığımı köreltmemek için  sık sık günlük yazmak istiyorum.

 

Şimdilik bu kadar.